Ik en mij gekte

Het zit in de sleutel en hoe vaak hij draait

in hoe mijn raam wel of niet

in hoe mijn pen, mijn mes, mijn gedachte

ooo mijn gedachten,

in die nog het meest

Of in mijn handrem

of in de gedachte over mijn handrem

of in mijn hand 

in het gevoel van mijn huid 

in je adem in mijn oren 

in hoe je doorslikt in mijn ziel

hoe je snijdt over je bord

in plastic verpakkingen die knerspen om plastic waterflessen

die ik heb voor als de oorlog komt

die ik had 

lang voor iemand dacht 

dat ooit de oorlog kwam

net als mijn opblaasboot

die ook op waanzin vaart

ik typ elke twee maanden

Hoe herken je een narcist

er bestaat daar geen online zelftest voor

waarom niet?

waarom niet ik?

statistisch gezien

jullie niet toch?

dus 

wie weet

wie weet heb ik jullie verzonnen

of dat jullie mijn vrienden zijn

of dat ik zelf mijn keuzes maak

of wie weet

ben ik slecht

ben ik kwaadaardig

ben ik nep

ben ik een oplichter

zijn jullie intrappers

ben ik sterrenstof

ben ik bijna niets

ben ik alleen gedachte

alleen een hoofd

Ik wil dat je weet dat ik breek

zoals jij

dat ik snak en snik en snotter

dat ik tranen als kleine lawines laat vallen 

op mijn rode wangen

dat ik droom zoals jij

maar dan enger

dat mijn nachtmerries altijd bestaan uit het bijna

het moment voor de klap,

dat ik ren

dat ik krimp

dat ik buk en val

dat ik bijna opgeef

het moment dat ik weet

‘nu is het te laat’

als vechten en vluchten geen optie meer zijn, mijn rug tegen de muur, het kwaad hijgend in mijn nek

dat ik heel diep in adem, en nooit meer uit

Zo voelt paniek

heel diep in, en nooit meer uit

alles in 

en niets meer uit

alles aan

en niets meer uit

vooral niet 

mijn gedachten

wie weet denk ik mijn lichaam weg

op het juiste moment

Er is altijd een kans, een echte kans in de wetenschap, dat je door me heen loopt.

Als al jouw moleculen precies zo geordend zijn dat ze niet botsen met de mijne

dat ik door de grond val

zoveel bestaan we nou ook weer niet

we zijn vooral ruimte tussen gekte

gekken in de ruimte

ik ben stof

ik ben minuscuul

ik ben een vliegenpoepje in het heelal

nog kleiner

nog kleiner

nog kleiner

tot ik stip

mijn gekte en ik